RSS  

خرموئه خرم دله جاکه لرونه  / هر کجا لر بچئه شیری زوونه

     جمعی از دوستان وبلاگ نویس همشهری همت کرده اند و مسابقه وبلاگ نویسی برای شهرم خرم آباد را راه انداخته اند. وقتی وبلاگ این مسابقه را دیدم از این همه ذوق سلیقه و شور و همت شوکه شدم به خصوص انکه اینطور که به نظر میرسد ارگانها و شرکتهای همشهری نیز همکاریهای خوبی داشته اند تا جائیکه اعلام شده به سی و پنج نویسنده برگزیده جایزه های درخوری هدیه شود.

      من هم به نوبه خودم به این دوستان خداقوت میگویم و چند پیشنهاد را از باب همفکری و همکاری خدمتشان عرض میکنم،  امیدوارم تا روز مسابقه هم بتوانم مطلب خوبی به ویژه در باره کعبه امال و ارزوهایم قلعه سرفراز شاپورخواست بنویسم.

      اما پیشنهاد بنده

      اگر بتوانیم در یک برهه از زمان یک کار فرهنگی بزرگ و بی نقص برای شهرمان انجام بدهیم صد البته عملی پسندیده و به نوبه خودش موثری انجام داده ایم ، حال اگر این کار فرهنگی نه در یک برهه زمانی خاص که در طول زمان و سالها استمرار داشته باشد یک شاهکار فرهنگی آفریده شده است.

      من پیشنهاد میکنم دوستان که در روز موعود این مسابقه – ظاهرا شهریورماه – گرد هم خواهند آمد و در یک حرکت خود جوش و غیر دولتی تشکلی تحت عنوان انجمن وبلاگ نویسان خرم آباد و یا حتی فراتر از آن انجمن نویسندگان جوان خرم آباد را تشکیل بدهند.

       هیات مدیران این انجمن از فعالترین و در عین حال دلسوز و بی ادعاترینها باشند ، و تعداد آن در حدی باشد که بتوانند با هماهنگی و همکاری لازم بستری برای تداوم این مسابقه فراهم کنند.

      فکر میکنم معروفترین جایزه علمی – فرهنگی جهان که میتوان آنرا مثال زد  جوایز نوبل باشد، همگی با روند و چگونگی این جوایز سالانه تا حدودی آشنایی داریم ، منظور من دقیقا چیزی شبیه یک نوبل کوچک در سطح شهر خرم آباد و یا استان لرستان است به این معنی که هیات مدیره مثلا 5 نفره انجمن هرساله 10 جوان برتر خرم آبادی یا لرستانی را به عنوان نویسندگان جوان سال انتخاب کند.

      فکر میکنم مبلغ و نوع جایزه اهمیت چندانی ندارد. همین که به نویسندگان جوان توجه شود و از آنها تقدیر شود و به آنها بها داده شود کافیست.

      مثلا اگر نام 10 نفر جوان نویسنده برتر شهر به وسیله یک پلاکارد در میدانی از شهر نصب شود این شاید از هر جایزه ای جالبتر و موثرتر باشد و دیگر جوانان را هم مشتاق و متوجه این حرکت بزرگ کند.

        بد نیست هر سال در کنار بخشهای عمومی و اصلی این مسابقه – یا جشنواره – بخش ویژه با نگاه به یک موضوع مبتلابه شهر و استان هم داشته باشیم به عنوان مثال مساله راهکار های  ازادسازی قلعه و پیامدهای اقتصادی ، فرهنگی و اجتماعی ان  میتواند بخش ویژه سال اینده باشد ، موضوع بخش ویژه خوب است از مدتها پیش اعلام شود تا جوانان نویسنده شهر به طور هماهنگ در یک زمینه کار کنند – نه اینکه زمینه ها و موضوعات دیگر تعطیل شود -  این کار هماهنگ از یک طرف موجب کنکاش و تحقیق و تعمیق در موضوع مورد نظر میشود از سوی دیگر نوشتن با موضوع واحد راحتتر قابل داوری و مقایسه است و بالاخره اینکه صد نفر درباره یک موضوع عمیق و همه جانبه نگر  بنویسند قطعا تاثیر بیشتر و عملی تری قابل وقوع است تا اینکه صد نفر در صد موضوع پراکنده  و به خاطر همین پراکندگی معمولا سطحی و رویه نگر .

     آ نچه این جانب به رشته تحریر در اوردم تنها پیشنهادهایی خام ولی از سر دلسوزی و تعصب بود که امیدوارم دوستان فعال این جریان که صد البته برای هر تصمیم گیری اولی و استاد هستند آنرا جدا مورد توجه قرار دهند.